19 czerwca 2018

[194] Kryminał sportowy idealny na mundial – „Wyśniona jedenastka”



Jako że dzisiaj tak naprawdę dla Polaków rozpoczyna się mundial, mam dla Was coś specjalnego. Ile znacie książek beletrystycznych, w których ważną rolę odgrywa piłka nożna? Bo ja dotąd z żadną się nie spotkałam. Aż do momentu przeczytania „Wyśnionej jedenastki”. Jeśli więc po pierwszym meczu reprezentacji Polski będziecie jeszcze głodni wrażeń, to zawsze możecie sięgnąć po tę książkę. I to dosłownie w każdej chwili. Ale o tym zaraz.

16 czerwca 2018

#136 Czytało się (11): Czerwiec, cz. 1 || VII wiek po Fordzie, zatrute opowiadania i kogo wolę od Jane Austen


Dzisiaj mam dla Was gatunkowy miszmasz. Polecam Wam trzy książki – jedna to klasyka science fiction, a dokładniej antyutopia, druga to zbiór opowiadań współczesnego pisarza, a trzecia również klasyk – ale z wiktoriańskiej Anglii. Będzie trochę pesymistycznie, trochę mrocznie i kontrowersyjnie, ale także trochę zabawnie. Zapraszam!


13 czerwca 2018

[193] Ty też jesteś winny – „13 powodów” + książka vs serial


Według danych policyjnych w Polsce w 2017 roku doszło do 11139 zamachów samobójczych, z czego 5276 zakończyło się śmiercią. W przedziale wiekowym 13-18 lat targnęły się na swoje życie 702 osoby. 115 z nich nie przeżyło. Do niemal połowy wszystkich popełnionych samobójstw doszło w domu. Dla ponad połowy przyczyny samobójstwa nie zostały ustalone.

Według raportu Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę Polska zajmowała w 2014 roku drugie miejsce w Europie pod względem liczby udanych prób samobójczych podejmowanych przez dzieci i młodzież poniżej 19 roku życia. W 2015 roku przyczyną zgonu aż 20% dzieci w przedziale wiekowym 10-19 lat było samobójstwo. W tym samym roku niemal 200 dzieci było hospitalizowanych z powodu zaburzeń nastroju, w tym depresji. Według badań przeprowadzonych przez międzynarodową organizację Health Behaviour in School-aged Children 47,1% badanych przyznało, że ma niski poziom wsparcia ze strony rówieśników. W Polsce zostały też zauważone negatywne zmiany w łatwości rozmów z matką i ojcem; w 2014 roku łącznie 28% badanych w wieku 11-15 lat uznało rozmowy z ojcem za „trudne” i „bardzo trudne”, a z matką – 14,5%. Odsetek ten cały czas się powiększa. Znacznie nasilił się też odczuwany stres szkolny.

11 czerwca 2018

[192] Temat tabu oczami dziecka – „Pokój”


Wyobrażasz sobie, że świat, jaki znasz, okazuje się tylko małą cząstką czegoś większego, czegoś, co przed Tobą ukrywano? Nagle tracisz grunt pod nogami, nie jesteś już niczego pewien, czujesz się tym przytłoczony. Wydaje ci się, że niczego już nie rozumiesz i trudno jest ci się pogodzić z faktem, że od teraz już nic nie będzie takie samo. Ten większy świat cię przeraża, jest za duży i zupełnie nieznajomy. Wolisz ten mniejszy, ten swój, który bardzo dobrze znasz, ale nie możesz już do niego wrócić.

Wyobrażasz sobie bycie osobą, która o tym wszystkim wie, zna ten większy świat, doświadczyła go, ale aby chronić kogoś bliskiego, musi go ukrywać? Zostajesz nagle zamknięty w przestrzeni o wiele mniejszej, twój świat ogranicza się tylko do tego miejsca, nie możesz się z niego wydostać. Robisz wszystko, by z niego uciec, ale wraz z kolejnymi nieudanymi próbami twoja nadzieja powoli gaśnie. Musisz opiekować się kimś innym, kto tego większego świata nie zna, przez co i jemu, i po części także sobie wmawiasz, że nie istnieje nic poza ograniczoną przestrzenią, w której żyjecie.

I jedna, i druga perspektywa są straszne. Ale obie są prawdziwe.

6 czerwca 2018

[191] Jak czytać science fiction z XIX wieku? – „Wojna światów”


Gdyby zadać sobie pytanie, jaki gatunek literacki w dzisiejszych czasach jest najbardziej narażony na zestarzenie i tym samym zdezaktualizowanie się, w moim odczuciu byłoby to science fiction. W zmechanizowanej, skomputeryzowanej i zelektronizowanej cywilizacji postęp technologiczny następuje niezwykle szybko, przez co to, co jeszcze niedawno jedno pokolenie uznawało za supernowoczesne, dla drugiego jest w najlepszym wypadku normalne, a w najgorszym – już przestarzałe. Wyobrażając sobie przyszłość, myślimy o świecie robotów, androidów, hologramów, międzygwiezdnych podróży, kolonizowania innych planet czy sztucznego doskonalenia ludzkiego ciała i wydłużania życia, a nawet nieśmiertelności. A co wyobrażamy sobie, myśląc o kosmitach? Coraz częściej zielone ufoludki z wielkimi głowami zastępuje obraz cywilizacji stojącej na o wiele wyższym poziomie technologicznym niż ludzkość. Myślimy sobie, że jeśli my jesteśmy tak rozwinięci naukowo, to stworzenia z innych planet mogą nam spokojnie dorównywać. Jak natomiast wyglądało wyobrażenie o pozaziemskich istotach w wyobraźni ludzi XIX wieku?