[182] Wolność przychodzi powoli* – „Dziewczyna o siedmiu imionach”

Tematyka Korei Północnej od pewnego czasu w dziwny sposób mnie fascynuje. Z zaciekawieniem sięgam po kolejne książki opowiadające o tym kraju, z przyjemnością szukam kolejnych tytułów. Mimo wszystko jest to fascynacja podszyta niepokojem. Bo to, co dzieje się w Korei Północnej, nie powinno mieć miejsca. Dzisiaj będzie o dziewczynie, która uciekła spod reżimu Kimów i wykazując się ogromną odwagą, wywalczyła sobie wolność.

[116] Ucieczka po życie – „Przeżyć. Droga dziewczyny z Korei Północnej do wolności”

Autor: Yeonmi Park, Maryanne Vollers

Tytuł oryginału: In Order to Live: A North Korean Girl's Journey to Freedom

Ilość stron: 320

Literatura: amerykańska/koreańska

Wydawnictwo: Czarna Owca

Moja ocena: 10/10

Wyzwania:

• 2017: 100 książek: 4/100
• ABC Czytania 

W czasie swojej wędrówki byłam świadkiem straszliwych krzywd, które ludzie wyrządzali innym, ale widziałam także czułość, dobroć i poświęcenie w najgorszych możliwych warunkach. Wiem, że można zatracić część człowieczeństwa, by przeżyć. Ale wiem też, że iskra ludzkiej godności nigdy całkowicie nie gaśnie, że wolność i potęga miłości mogą sprawić, iż zapłonie na nowo.

[60] „Bez ciebie nie ma nas”* – „Pozdrowienia z Korei. Uczyłam dzieci północnokoreańskich elit”

Autor: Suki Kim

Tytuł oryginału: Without You, There Is No Us. My time with the sons of North Korea's elite

Ilość stron: 336

Literatura: amerykańska

Wydawnictwo: Znak

Moja ocena: 10/10

Wyzwania:

• 52 książki 2016
• przeczytam tyle, ile mam wzrostu (+ 2,2 cm)
• wyzwanie czytelnicze 2016: punkt 9.Książka z długim tytułem (przynajmniej 5 słów)
• Kiedyś przeczytam

Wróciłam do swojego pokoju i włączyłam Centralną Telewizję Chosun, która pokazywała powtórkę obwieszczenia. Prezenterka w czarnym hanboku siedziała przy biurku, płacząc, i przekazywała wiadomość narodowi. Kim Dzong Il – Sekretarz Generalny Partii Pracy, Pierwszy Przewodniczący Narodowej Komisji Obrony KRLD i Najwyższy Dowódca Koreańskiej Armii Ludowej – doznał zawału serca w pociągu, podczas jednej z gospodarskich wizyt w terenie. Pracował dzień i noc, był więc przemęczony zarówno fizycznie, jak i psychicznie, a wszystko to z powodu wszechogarniającej troski o budowanie potężnego i kwitnącego socjalistycznego kraju, o szczęście swego narodu, zjednoczenie Korei i niepodległość wszystkich narodów świata. Zmarł o godzinie 8:30 dnia 17 grudnia 100 roku dżucze.