Camilla Lackberg – niekwestionowana królowa szwedzkiego kryminału, a pewnie i kryminału w ogóle. Swoją serią o Fjallbace zdobyła serca czytelników na całym świecie, ale teraz pora na nowe. Złota klatka to pierwszy tom nowego cyklu Camilli Lackberg, cyklu z Faye, czyli jego główną bohaterką. Miał być to thriller psychologiczny, ale czy na pewno tak jest?
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą literatura szwedzka. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą literatura szwedzka. Pokaż wszystkie posty
30 maja 2019
11 października 2018
[221] Awaria prądu… no i co dalej? – „Rozgwieżdżone niebo”
Swego czasu byłam zachwycona „Blackoutem” autorstwa Austriaka Marca Elsberga (recenzja: Apokalipsa XXI wieku), powieści, w której następuje ogólnoeuropejska awaria prądu. Nagle okazuje się, że elektryczność jest nam potrzebna w dosłownie każdym aspekcie życia. Podobnie jest w powieści szwedzkiego pisarza, Larsa Wilderänga, pt. „Rozgwieżdżone niebo”. Przyczyny są co prawda inne, ale skutki takie same. A jednak Elsberg w moim odczuciu poradził sobie z tym tematem dużo lepiej; książka Wilderänga stoi co najmniej parę poziomów niżej. Co tu nie zagrało?
24 lutego 2017
[112] Moje pierwsze spotkanie z Mankellem – „Morderca bez twarzy”
Autor: Henning Mankell
Tytuł oryginału: Mördare utan ansikte
Ilość stron: 352
Literatura: szwedzka
Wydawnictwo: Edipresse Polska
Seria: Komisarz Wallander (tom I)
Moja ocena: 7/10
Wyzwania:
- 78 książek w 2016 (83/78)
- przeczytam tyle, ile mam wzrostu (+ 2,7 cm)
Dla niego życie było ciągle zmieniającą się grą rozmaitych praktycznych problemów, domagających się rozwiązania. Gdzieś poza tym znajdowało się to, co nieuniknione, czego nie da się zmienić, żeby nie wiem jak długo zastanawiać się nad sensem, który i tak nie istnieje.
9 lutego 2017
[106] Czy da się podrobić mistrza? – „Co nas nie zabije”
Tytuł oryginału: Det som inte dödar oss
Ilość stron: 504
Literatura: szwedzka
Wydawnictwo: Czarna Owca
Moja ocena: 6/10
Wyzwania:
- 78 książek 2016 (77/78)
- przeczytam tyle, ile mam wzrostu (+ 3,7 cm)
Nikt nie wyjawia nic poufnego, jeśli nie ma z
tego korzyści. Czasami pobudki są szlachetne, jak na przykład poczucie
sprawiedliwości, chęć ujawnienia korupcji czy nadużyć. Najczęściej
jednak w grę wchodzi walka o władzę - chęć pogrążenia przeciwnika i
wzmocnienia własnej pozycji.
Subskrybuj:
Posty (Atom)

