[125] Prawo Obyczajowe i Straż Obyczajowa, czyli o tym, że nie jest jeszcze aż tak źle – „Paragraf 5”

Autor: Kristen Simmons

Tytuł oryginału: Article 5

Ilość stron: 312

Literatura: amerykańska

Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie

Seria: Paragraf 5 (tom I)

Moja ocena: 7/10

Wyzwania:

• 2017: 100 książek: 27/100
• ABC Czytania 

Zresztą, kto płaci, ten wymaga, kto ma broń, ten strzela.

[124] Przepraszam, mam dziwne pytanie – „Dlaczego nikt nie wspomina psów z Titanica?”

Autor: Kuba Wojtaszczyk

Ilość stron: 288

Literatura: polska

Wydawnictwo: Akurat

Moja ocena: 8/10

Wyzwania:

• 2017: 100 książek: 31/100
• Czytam, bo polskie
• ABC Czytania 

Wojna pokazuje swe oblicze tuż po oswobodzeniu.

#93 Podsumowanie kwietnia 2017 + stosik

Czy ja coś wspominałam o wiośnie w poprzednim podsumowaniu? Kwiecień był zimny, odpychający, a zimno i deszcz skutecznie zniechęcały mnie do wszystkiego, w tym czytania. Poprzedni miesiąc wypadł podobnie do marca, więc nie jest tak źle, ale tak jak wtedy, tak teraz powiem: chciałam, żeby było dużo lepiej. Niestety do lipca nie widzę na to perspektyw, bo sesja tuż tuż, a ja jeszcze nic nie umiem... Nawet nie chcę myśleć o tym, ile przeczytam w najbliższych dwóch miesiącach, dlatego pozostańmy jeszcze na chwileczkę przy kwietniu.

[123] Utopię smutki w alkoholu – „I tak dalej”

Autor: Wiktor Orzeł

Ilość stron: 136

Literatura: polska

Wydawnictwo: Novae Res

Moja ocena: 7/10

Wyzwania:

• 2017: 100 książek: 22/100
• Czytam, bo polskie
• ABC Czytania 

Chce mi się tańczyć, płynąć gdzieś na granicy istnienia, zobaczyć koniec i wrócić na początek, chcę zamknąć oczy, schować się i jednocześnie być na widoku, chcę wszystkiego naraz, a jednocześnie nie chcę niczego.

[122] Najlepsze historie pisze życie – „Dwadzieścia siedem snów”

Autor: Marta Alicja Trzeciak

Ilość stron: 336

Literatura: polska

Wydawnictwo: Wydawnictwo Kobiece

Moja ocena: 8/10

Wyzwania:

• 2017: 100 książek: 23/100
• Czytam, bo polskie
• ABC Czytania 

Więzi dość łatwo zerwać, a odbudować jest trudno, to prawda – zgodziłam się. – Ale pamiętaj, że tworzenie więzi przychodzi nam naturalnie. Bo my pragniemy być uwiązani. Wolność jest dla nas luksusową przekąską, a tak naprawdę przez większość czasu chcemy czuć, że coś nas przywiązuje – do człowieka, do miejsca, do idei.